Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

Το Βέλγιο αρνείται να αποκτήσει Αλβανική Μειονότητα











Όχι, δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος. Το Βέλγιο από τις αρχές Μαρτίου 2010 βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο να αποκτήσει …αλβανική μειονότητα! Το πρόβλημα δημιουργήθηκε όταν χιλιάδες Αλβανοί υπήκοοι της Σερβίας και της ΦΥΡΟΜ εκμεταλλεύθηκαν την άρση της βίζας από τις χώρες τους προς την Ευρ. Ένωση και έσπευσαν στο Βέλγιο. Εκεί ζήτησαν να παραμείνουν ως μόνιμοι κάτοικοι και ο Πρωθυπουργός του Βελγίου Υβ Λετέρμ τούς απήντησε πολύ απλά και ξεκάθαρα: «Απελαύνεσθε, δεν σας δίνουμε άδεια παραμονής»!

Η ιστορία είναι πολλαπλώς διδακτική και στέλνει μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες. Πρώτον καταδεικνύει ότι οι Αλβανοί που κατοικούν στη Νότιο Σερβία και κυρίως στο Πρέσεβο δεν είναι διατεθειμένοι να παραμείνουν υπό σερβική διοίκηση. Το παράδειγμα των ομοεθνών τους του Κοσσυφοπεδίου λειτουργεί ως όραμα και στόχος γιΆαυτούς. Ή θα φύγουν , όπως επιχείρησαν αυτοί που πήγαν στο Βέλγιο, ή θα ξεκινήσουν-αργά ή γρήγορα-αποσχιστικό ένοπλο κίνημα. Οι Σέρβοι φαίνεται ότι δεν έχουν απαλλαγεί από τα βάσαν των αποσχιστικών κινημάτων. Αναμένουν απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης για το Κόσσοβο, αλλά ανοίγει νέα πληγή στη νότιο Σερβία. Το δεύτερο μήνυμα απευθύνεται προς το πολυεθνικό και θνησιγενές κράτος των Σκοπίων. Και εκεί η πολυάριθμη αλβανική κοινότητα αναπτύσσει φυγόκεντρες τάσεις. ?λλοι μεν φεύγουν στο Βέλγιο για να μην ζουν κάτω από τη διοίκηση των Σλάβων δήθεν «Μακεδόνων». Και άλλοι ετοιμάζουν τον δεύτερο γύρο της ένοπλης αποσχιστικής δράσης μετά τον πρώτο γύρο του 2001. Το τρίτο μήνυμα απευθύνεται από τον αλβανικό εθνικισμό προς κάθε ενδιαφερόμενο.Οι αλβανικές κοινότητες δύσκολα μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά δίπλα σε μία Χριστιανιοκή Ορθόδοξη πλειοψηφία (π.χ. Σέρβους, Σκοπιανούς). Όταν νιώθουν πολίτες β΄κατηγορίας ή φεύγουν από τη χώρα ή εξεγείρονται. Όταν όμως αποτελούν την πλειοψηφία όπως στην κυρίως Αλβανία, τότε δείχνουν καταπιεστικές διαθέσεις προς τις Χριστιανικές μειονότητες (π.χ. Βορειοηπειρώτες).


Το τέταρτο μήνυμα έρχεται από τη Βελγική κυβέρνηση προς τους Έλληνες οπαδούς της πολυπολιτισμικότητας. Το Βέλγιο δεν έχει καμία διάθεση να αποκτήσει αλβανική μειονότητα ούτε να μονιμοποιήσει και να νομιμοποιήσει τις χιλιάδες νέων επισκεπτών, οι οποίοι μάλιστα ακολουθούν τη μουσουλμανική θρησκεία. Καλά τα συνθήματα και οι δήθεν προοδευτικές κραυγές υπέρ των μεταναστών, αλλά αν θέλουμε να είμαστε Ευρωπάιοι πρέπει να βλέπουμε και τα παραδείγματα που μάς δίνουν οι άλλοι Ευρωπαϊκοί λαοί. Καμία χώρα δεν επιθυμεί την αύξηση του μοιτυσουλμανικού πληθυσμού της ούτε επιδιώκει εισαγωγή μειονοτήτων. Μόνο στην Ελλάδα βλέπουμε τέτοια βιαστικά και επικίνδυνα πειράματα, όπως αυτά που εισάγονται με τον νέο νόμο περί ιθαγενείας των μεταναστών. Αφού ο Πρωθυπουργός μας ζητεί οικονομική στήριξη από την Ε.Ε. γιατί δεν παίρνει και ορισμένα χρήσιμα μαθήματα από τους εταίρους μας; Όταν πηγαίνει στις Βρυξέλλες, έδρα των ευρωπαϊκών θεσμών, ας ρωτήσει τον Βέλγο Πρωθυπουργό πώς και γιατί χειρίζεται με αρνητική διάθεση το αίτημα των Αλβανών απρόσκλητων επισκεπτών του. Το πέμπτο μήνυμα απευθύνεται προς τους υπευθύνους της Ευρώπης για τα θέματα της άρσεως της βίζας και για την εισδοχή νέων μελών. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι λόγω φτώχιας μεγάλος αριθμός Αλβανών θα εισρεύσει και θα ζητεί μόνιμη εγκατάστραση αν αρθεί η απάιτηση ειδικής θεωρήσεως (βίζας) για τους Αλβανούς πολίτες. Δεν νομίζω ότι κάτι τέτοιο αναμένεται να αποφασισθεί συντόμως, καλόν είναι πάντως να λαμβάνουμε τα μέτρα μας. Η Ελλάς επισήμως προωθεί την ένταξη της Αλβανίας στην Ε.Ε. Είμαστε, άραγε, βέβαιοι ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας θέλουν πραγματικά κάτι τέτοιο; Όπως και στην περίπτωση της τουρκικής εντάξεως φοβούμι ότι σέρνουμε το κάρο δύο χωρών, οι πληθυσμοί των οποίων είναι έτοιμοι να συρρεύσουν μαζικά στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις και τότες ο κύριος Λετέρμ και ο κάθε Λετέρμ θα τραβά τα μαλλιά του και θα καταράται την Ελλάδα που προώθησε τέτοιες υποψηφιότητες. Το έκτο μήνυμα έρχεται από την αποφασιστικότητα του Βέλγου Πρωθυπουργού, ο οποίος δεν φοβήθηκε τις πιθανές αντιδράσεις των «προοδευτικών» και των οπαδών της πολυπολιτισμικόιτητας στη χώρα του. Αμέσως και χωρίς δισταγμούς και περιφράσεις αποφάσισε να απομακρύνει μέ κάθε νόμιμο τρόπο τους συμπαθείς βαλκανίους επισκέπτες του. Και φυσικά την απόφασή του στηρίζουν όλα τα μεγάλα κόμμτα στο Βέλγιο. Δυστυχώς στην Ελλάδα τέτοια θέματα και τέτοιες αποφάσεις ρυθμίζονται μερικές φορές υπό την πίεση φωνασκουσών μειοψηφιών, οι οποίες τρομοκρατούν ιδεολογικά την σιωπηρή πλειοψηφία.


Η πολυπολιτισμικότητα απέτυχε και δεν είναι πλέον της μόδας στην Ευρώπη, μόνο που αυτή είδηση αργεί να έλθει σε ορισμένα τμήματα της ελληνικής διανόησης! Το γενικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από τη συμπεριφορά του αλβανικού στοιχείου στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη είναι ότι η περίοδος των αναταραχών δεν έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Οι αλβανικές κοινότητες δεν έχουν μεν τον θρησκευτικό φανατισμό άλλων μουσουλμανικών ομάδων, διαπνέονται όμως από εθνικισμό και από αλυτρωτικά οράματα που ενθαρρύνονται από τα Τίρανα. Σε συνδυασμό με την κακή οικονομική κατάσταση, στην οποία βρίσκονται, ωθούνται σε τρεις επιλογές. Ή να κατακλύσουν μαζικά τις χώρες της Ευρ. Ενώσεως, όπως επιχειρούν και προς το παρόν αποτυγχάνουν στο Βέλγιο, ή να ασχολούνται με δραστηριότητες ποινικώς κολάσιμες, ή να κινητοποιούνται δυναμικά μέσα στις κοινωνίες που ζουν και να διεκδικούν ισχυρότερο ρόλο. Ο Ελληνισμός δεν πρέπει να αγνοήσει αυτά τα μηνύματα.


Πηγές:
www.zoiforos.gr
read more “Το Βέλγιο αρνείται να αποκτήσει Αλβανική Μειονότητα”

Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

Αυτός ήταν Έλληνας. Όχι σαν τους τωρινούς πλούσιους...

Οι γονείς του ήθελαν να γίνει δάσκαλος αλλά αυτός είχε άλλα μυαλά. Τελικά κατάφερε και έγινε ο πιο πλούσιος Έλληνας με περιουσία 100 φορές πάνω από τον δεύτερο. Δεν φορολογήθηκε ποτέ γιατί πολύ απλά ΌΛΗ την περιουσία του την άφησε στο κράτος και το ιδρύματα. Αυτός ήταν Έλληνας. Όχι σαν τους τωρινούς πλούσιους.

Μιλάμε για τον...



Γεώργιο Αβέρωφ που έκανε:


Με χρήματα του Γεωργίου Αβέρωφ:

- Αποπερατώθηκε το Πολυτεχνείο της Αθήνας.

- Χτίστηκαν η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (σημερινά Δικαστήρια της Ευελπίδων) και οι Φυλακές στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας (στο χώρο που σήμερα υψώνεται τα Μέγαρα του Αρείου Πάγου και του Εφετείου).

- Ανεγέρθηκαν οι ανδριάντες του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε' και του Ρήγα Φεραίου στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών.

- Αναναμαρμαρώθηκε το αρχαίο Παναθηναϊκό Στάδιο, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, ένα τεχνικό επίτευγμα για την εποχή του.

- 2.500.000 (300.000 λίρες Αγγλίας) υπέρ του Ταμείου του Εθνικού Στόλου για τη ναυπήγηση πολεμικού πλοίου που θα έφερε το όνομά του. Πρόκειται για το θωρηκτό «Αβέρωφ», που κυριάρχησε στο Αιγαίο κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.

- 1.500.000 υπέρ της ελληνικής κοινότητας της Αλεξανδρείας.

- 500.000 για την ίδρυση Γεωργικής Σχολής στη Λάρισα.

- 500.000 υπέρ του Ε.Μ.Π.

- 500.000 υπέρ του Ωδείου Αθηνών.

- 900.000 υπέρ της κοινότητας Μετσόβου.

- 1.000.000 για την αποπεράτωση του Παναθηναϊκού Σταδίου.
read more “Αυτός ήταν Έλληνας. Όχι σαν τους τωρινούς πλούσιους...”

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ

γράφει ο καθηγητής φυσικής αγωγής Σταύρος Λιλόγλου
ΗΠΑ δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι η σφαγή ενάμισι εκατομμυρίου Αρμενίων από τους Τούρκους το 1915 ήταν γενοκτονία. Υπάρχει ωστόσο η απόδειξη σε κάποιο ορφανοτροφείο της Βηρυτού. Είναι ένας μικρός τάφος, τετράγωνη τσιμεντένια μαρκίζα, όπου φυτρώνουν κίτρινα άγρια κρινάκια. Από κάτω είναι ακόμη θαμμένα τα οστά...
300 παιδιών που πέθαναν από χολέρα και ασιτία στις εγκαταστάσεις ενός ορφανοτροφείου στις παρυφές της Βηρυτού. Ηταν ορφανά που οι Τούρκοι προσπαθούσαν να τα εξισλαμίσουν στο ορφανοτροφείο, παιδιά Αρμενίων που εξοντώθηκαν στη μεγάλη σφαγή του 1915. Πρόκειται για τη σχεδόν άγνωστη ιστορία 1.200 παιδιών ηλικίας 3-15 ετών που επέζησαν, μια ιστορία που αποδεικνύει ότι πράγματι οι Τούρκοι διέπραξαν γενοκτονία το 1915.
Ο Μπαράκ Ομπάμα και η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον , που δεν θέλουν να χαρακτηρίσουν γενοκτονία αυτό το έγκλημα των οθωμανών Τούρκων, πρέπει να έρθουν σε αυτό το χωριουδάκι επάνω στον λόφο έξω από τη Βηρυτό και να σκύψουν το κεφάλι από ντροπή. Πρόκειται για μια απίστευτη ιστορία βαρβαρότητας με θύματα αθώα και απροστάτευτα παιδιά που είχαν χάσει τις οικογένειές τους, θύματα των τουρκικών δυνάμεων στη μεγάλη σφαγή, στο αποκορύφωμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Πολλά από τα παιδιά αυτά είχαν φτάσει στο σημείο να φάνε τις σάρκες νεκρών συμμαθητών τους για να μην πεθάνουν από την πείνα.
Ο Τζεμάλ Πασάς, ένας από τους πρωτεργάτες της γενοκτονίας του 1915, και η πρώτη φεμινίστρια της Τουρκίας, η Χαλιντέ Εντίπ Αντιβάρ , συνέβαλαν στη λειτουργία αυτού του ορφανοτροφείου της φρίκης, όπου τα παιδιά εξαναγκάζονταν να απαρνηθούν την αρμενική τους ταυτότητα. Τους έδιναν ονόματα τουρκικά και τα ανάγκαζαν να ασπασθούν το Ισλάμ. Οταν εκείνα τολμούσαν να μιλήσουν στα αρμενικά, τα έδερναν αλύπητα.
Το άρθρο 2 της Συνθήκης του ΟΗΕ του 1951 για την Πρόληψη και την Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας αναφέρει ότι στον όρο «γενοκτονία» εντάσσεται και η διά της βίας ένταξη παιδιών που ανήκουν σε ομάδα κάποιας εθνότητας, φυλής ή θρησκείας σε ομάδα διαφορετική. Αυτό ακριβώς έκαναν οι Τούρκοι στον Λίβανο. Υπάρχουν ακόμη φωτογραφίες που δείχνουν εκατοντάδες σχεδόν γυμνά αρμενόπουλα να κάνουν γυμναστική στο προαύλιο του σχολείου. Σε μια εμφανίζεται ο ίδιος ο Τζεμάλ Πασάς το 1916 εν μέσω πλειάδας μαθητών, δίπλα στην όμορφη Χαλιντέ Εντίπ Αντιβάρ η οποία έπειτα από κάποιους δισταγμούς είχε δεχτεί να διευθύνει το ορφανοτροφείο.
Το 1989, λίγο πριν από τον θάνατό του, ο Καρνίνγκ Πανιάν διηγήθηκε στα αρμενικά τη ζωή του στο ορφανοτροφείο αυτό, όπου είχε βρεθεί το 1916 σε ηλικία 6 ετών. Εκεί του άλλαξαν το όνομα και του έδωσαν τον αριθμό 551 για ταυτότητα: «Κάθε απόγευμαυπό το βλέμμα 1.000 ορφανών γινόταν η υποστολή της σημαίας. Τραγουδούσαμε “ζήτω ο στρατηγός πασάς” και μετά ερχόταν η ώρα της τιμωρίας για όσους είχαν παρεκτραπεί εκείνη την ημέρα στους οποίους έκαναν φάλαγγα. Οι σκληρότερες τιμωρίες ήταν για αυτούς που τους είχαν πιάσει να μιλούν στα αρμενικά».
Σύμφωνα με την αφήγηση του Πανιάν, πολλά παιδιά πέθαιναν από την κακομεταχείριση και τις κακουχίες. Τα έθαβαν στην πίσω αυλή του ορφανοτροφείου.
«Τη νύχτα κατέβαιναν τα τσακάλια και σκόρπιζαν τα οστά τριγύρω.
Κάποια παιδιά ξεπόρτιζαν στο σκοτάδι για να βρουν μήλα στο γειτονικό δάσος ή οτιδήποτε φαγώσιμο και σκόνταφταν στα σκορπισμένα οστά. Τα έπαιρναν στο δωμάτιό τους να τα βράσουν για σούπα, να έχουν να φάνε κάτι για να μην πεθάνουν από την πείνα. Ετρωγαν τα κόκαλα των φίλων τους...».
Παλαιότερα το κτίριο αυτό ήταν σχολή χριστιανική λαζαριστών μοναχών οι οποίοι εκδιώχθηκαν βίαια από τους Τούρκους που πέταξαν στα σκουπίδια τα ιερά και τα όσια.
Ο ηγούμενος των Λαζαριστών έγραψε το 1947: «Τα ορφανά αρμενόπουλα εξισλαμίζονταν, τους έκαναν περιτομή και τους έδιναν καινούργιο όνομα, τουρκικό ή αραβικό, διατηρώντας τα αρχικά του πραγματικού ονόματος του καθένα».
read more “Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ”