Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Η ΠΕΝ προσκαλεί τον Σάββα Καλεντερίδη στη Νίκαια


Η Πνευματική Εστία Νίκαιας [ Π.Ε.Ν. ] οργανώνει αυτή τη Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011 στις 20:15, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Νίκαιας - Αγ. Ι. Ρέντη εκδήλωση με θέμα “Η Ελλάδα ως Πολιτιστική Υπερδύναμη. Η Ιστορία και ο Πολιτισμός ως εργαλεία άσκησης πο- λιτικής και διπλωματίας”.
Την ομιλία θα κάνει μια σπουδαία Ποντιακή προσωπικότητα, πρώην Κατάσκοπος της ΕΥΠ στην Τουρκία, ο συνοδός του Αμπντουλάχ Οτζαλάν στην αποστολή του στην Κένυα, παραιτηθείς Αντι- συνταγματάρχης Σάββας Καλεντερίδης.






Το halkidona.gr είχε την τιμή να συναντηθεί μαζί του πριν μερικές ημέρες, στο βιβλιοπωλείο του στη Φιλελλήνων, όπου του ζητήσαμε να μας απαντήσει σε ορισμένα μας ερωτήματα. Η συνομιλία μας ήταν πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα. Αναμένουμε να τον ακούσουμε λεπτομερώς και στην εκδήλωση της ΠΕΝ.




Βιογραφικό
Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε το 1960 στη Βέργη Σερρών. Εκεί πέρασε τα παιδικά του χρό- νια. Αγροτοκτηνοτροφική η οικογένειά του, προσφυγική. Πόντιοι οι πρόγονοι. Ξεριζώθηκαν από τον τόπο τους το 1914, αμέσως μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, τότε που ξεκίνησαν οι διω- γμοί και η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.


Στα 17 του εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος.


Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων, των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό.


Τον Φεβρουάριο του 1999, ο Σάββας Καλεντερίδης είχε τον βαθμό του ταγματάρχη. Τυπικά ανή- κε στα Τεθωρακισμένα, αλλά ήταν από καιρό ενταγμένος στο δυναμικό της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Αποστολή του η συλλογή κ επεξεργασία πληροφοριών που αφορούσαν την Τουρ- κία.


Μεταξύ άλλων του ανατέθηκε και η επικίνδυνη αποστολή να συνοδεύσει τον Αμπντουλάχ Ο- τσαλάν, ηγέτη του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος PKK, από την Ελλάδα στην Κένυα. Από εκεί έπρεπε να τον φυγαδεύσει σε τρίτη χώρα, για να τον γλιτώσει από τους Τούρκους διώ- κτες του, οι οποίοι επιζητούσαν τη σύλληψη του ανθρώπου που “επιβουλευόταν την εδαφική ακεραιότητα” της γείτονος. Εκεί ο Έλληνας κατάσκοπος είδε μπροστά στα μάτια του να διαδρα- ματίζεται ένα [στημένο] γεωπολιτικό παιχνίδι παγκοσμίων διαστάσεων. Ένα αληθινό θρίλερ.


Στις 2 Φεβρουαρίου 1999 ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν βρίσκεται στην Κένυα και κρύβεται στην ελλη- νική πρεσβευτική κατοικία μαζί με τους συντρόφους του. Τον συνοδεύει και ο Έλληνας ταγμα- τάρχης της ΕΥΠ Σάββας Καλεντερίδης ως σωματοφύλακάς του. Την ίδια μέρα η κυβέρνηση της Άγκυρας καλεί τους πρεσβευτές της Σερβίας, της Νορβηγίας και του Βελγίου και τους ζητά να μη δεχτούν τον Οτζαλάν, ο οποίος εκείνη τη χρονική στιγμή είναι άγνωστο πού βρίσκεται. Στις 13 Φεβρουαρίου στην Κένυα φτάνει ο έλληνας δικηγόρος τον Οτζαλάν Φ. Κρανιδιώτης, ο οποίος συ- ζητά με τον Κούρδο ηγέτη και τον Έλληνα πρέσβη. Αντιλαμβανόμενος τη σοβαρότητα της κατά- στασης, επιστρέφει στην Ευρώπη για να ζητήσει βοήθεια. Ο Οτζαλάν σκέφτεται να παραδοθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Οι πρώτες πρωινές ώρες της 16ης Φεβρουαρίου βρίσκουν τον κούρδο ηγέτη να μεταφέρεται με χειροπέδες στην Τουρκία με ένα ιδιωτικό αεροσκάφος. Όλα όσα έγιναν και αφορούν στη σύλληψή του παραμένουν άγνωστα. Η Άγκυρα πανηγυρίζει και στα Μ.Μ.Ε. κυκλοφορούν βίντεο της μεταφοράς του. Το μοναδικό ίσως φως στο σκοτάδι παραμένει ως σήμερα το βιβλίο του Σάββα Καλεντερίδη “Παράδοση Οτσαλάν, Η ώρα της αλήθειας”.


Όταν τελείωσε η περιπέτεια της Κένυας, υπέβαλε την παραίτησή του από τις Ένοπλες Δυνάμεις και από την ΕΥΠ ασφαλώς.


Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων.


Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδο- ση του βιβλίου “Κράτος συμμορία”, Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την “Έκθεση Σουσουρλούκ”, που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη.


Σε συνεργασία με το ίδρυμα “Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ” συμμετείχε και προ- λόγισε την έκδοση του διπλού CD “Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930” και του CD “Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας”.


Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου “Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολι- τικής, Μύθος και πραγματικότητα”, του βιβλίου “Οι μειονότητες στην Τουρκία” και των ιστορι- κών ταξιδιωτικών οδηγών “Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα”, “Σικελία”, “Ρόδος - Σύμη - Καστελόρι- ζο - Καρία - Λυκία”, “Χίος - Σμύρνη”, “Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία”, “Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία” και “Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς”.
Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς “Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών”, “Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη”, “Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία” κ “Ανατολικός Πό- ντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς”.


Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες “Κυριακάκτικη Ελευθεροτυπία” κ “Παρόν” και στα περιοδικά “Άμυνα και διπλωματία”, “Απόρρητο Δελτίο” και “Διπλωματία”.


Σήμερα ο Σάββας Καλεντερίδης αποτελεί μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Πο- ντιακού Ελληνισμού.




Απ’ ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, όταν άρχισε να ανεβαίνει η ένταση στα Ίμια, οι Τούρκοι στρα τηγοί είχαν συσκεφθεί στο τουρκικό επιτελείο και είχαν προβεί στην εκτίμηση ότι υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο, οι ίδιοι ήσαν εντελώς ανέτοιμοι να χειρι- στούν στρατιωτικά μια κρίση και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν ήταν σε θέση να διεξά- γουν έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο. Θα ήταν ολοκληρωτική καταστροφή γι’ αυτούς. Από την άλλη πλευρά, αν ήθελαν να θέσουν… θέμα αμφισβητούμενων νησιών, είχαν μια σειρά από άλ- λα νησιά να το κάνουν. Τα Ίμια ήσαν τα πλέον ακατάλληλα, αφού η Τουρκία τα είχε παραχω- ρήσει με συμφωνία στην Ιταλία και αυτή με τη σειρά της, τα παραχώρησε πάλι με συμφωνία στην Ελλάδα. Αυτός είναι και ο λόγος που λίγες μέρες μετά ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ισ- μαήλ Χακκί Καράνταϊ, αναφερόμενος στην κρίση των Ιμίων, δήλωνε: “ Ήταν ένα στρατηγικό λάθος”.


Ο Σημίτης, πρωθυπουργός δύο ημερών, χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, δεν κατάφερε να χειρι- στεί αποτελεσματικά την κρίση και στην ουσία κρεμόταν από τις διαθέσεις των Αμερικανών. Από τη μια μεριά η Τουρκία, η οποία παρόλο που ήταν σε μειονεκτική θέση από πλευράς συσχετισμού δυνάμεων στην περιοχή, έθετε προκλητικά τελεσίγραφα προς την Ελλάδα με την απειλή βίας, και από την άλλη ένας άπειρος πρωθυπουργός, που δεν είχε λάβει ψήφο εμπι- στοσύνης. Ας δούμε όμως την κατάσταση.


Στα Ίμια ήμασταν σαφώς σε πλεονεκτική θέση, αφού, αφ’ ενός μεν είχαμε με το μέρος μας το διεθνές δίκαιο και αφ’ ετέρου ο συσχετισμός των ναυτικών δυνάμεων που είχαν καταπλεύσει στην περιοχή ήταν υπέρ ημών. Στην περιοχή, αλλά και σε ολόκληρο το Αιγαίο ο ελληνικός στόλος κυριαρχούσε. Στον Έβρο ήμασταν απολύτως ασφαλείς και σε σαφώς πλεονεκτική θέση, αφού γνωρίζαμε ότι οι Τούρκοι δεν μπορούσαν να κινήσουν ούτε ένα άρμα, λόγω των παρατεταμένων βροχοπτώσεων, που είχαν καταστήσει όλα τα δρομολόγια των αρμάτων αδι- άβατα. Την ίδια στιγμή όλες οι μονάδες του ελληνικού Δ΄ Σώματος Στρατού είχαν κινητοποι- ηθεί άμεσα και βρίσκονταν έγκαιρα στις θέσεις που προβλέπουν τα σχέδια, σε ποσοστό 100%. Σε επίπεδο προετοιμασίας και κινητοποίησης κρατικών μηχανισμών, ήμασταν μερι- κές μέρες μπροστά από τους Τούρκους, λόγω της διακλαδικής άσκησης “Αλέξανδρος - ’99”, που ήταν σε εξέλιξη. Από την άλλη πλευρά, τα δύο από τα τέσσερα αρματαγωγά των Τούρκων ήσαν εκτός ενεργείας για διάφορους λόγους, άρα οι Τούρκοι δε μπορούσαν να πραγματο- ποιήσουν αμφίβια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας. Δεν μπορούσαν να κάνουν πόλεμο δηλαδή.


Και ενώ η Ελλάδα είχε το πλεονέκτημα σε επίπεδο στρατιωτικής δύναμης, δεχόταν από την Τουρκία προκλητικά τελεσίγραφα με την απειλή χρήσης βίας. Και αντί να διαπραγματευτεί πολιτικά την υπεροχή που είχε σε στρατιωτικό επίπεδο, τελικά, υποχώρησε. Τι να πεις! Κα- νείς δε θέλει πόλεμο, αλλά και κανείς δεν μπορεί να ακυρώνει την υπόσταση και τις βασικές αρχές λειτουργίας ενός κράτους. Και όταν ένα άλλο κράτος προσπαθεί να σου αποσπάσει πολιτικά οφέλη με απειλή χρήσης βίας, δεν υποχωρείς άτακτα, τη στιγμή μάλιστα που έχεις και το πλεονέκτημα στον τομέα αυτό.


Ανεξάρτητα με το ποιος και γιατί προκάλεσε την κρίση, τα Ίμια ήταν μια ευκαιρία να πάρουν οι Τούρκοι ένα ιστορικό μάθημα και να συμμορφωθούν με αυτά που επιβάλλει η διεθνής νομιμότητα και ο πολιτισμένος κόσμος. Και δεν υπονοώ φυσικά τον πόλεμο, αλλά τη σωστή διαχείριση της κρίσης, που θα ξεγύμνωνε τις αδυναμίες της Άγκυρας, που ήταν πολλές. Όλα αυτά όμως δεν μπορούσε να τα δει και να τα αξιολογήσει η νεοσύστατη κυβέρνηση και ο άπειρος, χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, πρωθυπουργός. Δεν μπόρεσε να δει την Ελλάδα και την ιστορία της και εξέλαβε τα γεγονότα ως μια συνωμοσία εναντίον του. Είδε το δένδρο και δεν είδε το δάσος.


από το βιβλίο του Σάββα Καλεντερίδη “Παράδοση Οτζαλάν - Η ώρα της αλήθειας”, το κεφάλαιο “Τα Ίμια και ο Οτζαλάν”






Πνευματική Εστία Νίκαιας
Δ. Καρακουλουξή 45, 184 50 Νίκαια
Τ: 210 4920980
F: 210 4913384
eMail: pen1958@gmail.com
http://www.halkidona.gr/