Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΔΕΙΝΗ ΚΡΙΣΗ




Ο Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ. Θαρσείτε, λοιπόν, αδελφοί. Μη πτοείσθε. Εμείς εδώ, όσο ο Θεός θα επιτρέπει να ζούμε και με την δική Του ευλογία, θα εξακολουθούμε να φυλάμε εθνικές Θερμοπύλες

Προσφώνηση Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ.Ανδρέου για τον εορτασμό της «Μάχης της Κονίτσης».(Κόνιτσα, Κυριακή, 10.1.2010)

«Ο φετινός εορτασμός της επετείου της «Μάχης της Κονίτσης» βρίσκει σε δεινή κρίση την αγαπημένη Ελληνική μας Πατρίδα.
Όταν ομιλώ για την κρίση που μαστίζει την Ελλάδα, δεν εννοώ τα ζητήματα της οικονομίας. Εννοώ την ηθική και πνευματική κρίση, που ταλανίζει την κοινωνία και το Έθνος…. Και πρώτα – πρώτα, πάρτε το θέμα των λαθρομεταναστών, πολλούς από τους οποίους υπάρχει σχέδιο να τους «Ελληνοποιήσουν». Τί θα γίνει;

Πέρα από ένα σημαντικό αριθμό ψήφων που προσδοκά η Πολιτεία στις εκάστοτε εκλογές, υπάρχει βάσιμος φόβος να βρεθούμε οι Έλληνες ξένοι στην ίδια μας την Πατρίδα, αφού οι μετανάστες αυτοί, κατά κανόνα μουσουλμάνοι, θα επιβάλλουν τα ήθη και τα έθιμά τους, οπότε βαθμιαία θα αλλοιωθεί η σύνθεση του πληθυσμού ή η ορθόδοξη πίστη του. Μπορεί, ίσως, να φαίνεται υπερβολικός, ο λόγος αυτός. Αν σκεφθούμε, όμως, τι εξελίξεις δρομολογήθηκαν στο Κοσσυφοπέδιο, που από εθνική κοιτίδα των Σέρβων έφθασε να γίνει κράτος αλβανικό τότε θα πρέπει πολύ να μας προβληματίσει ο σχεδιασμός της Πολιτείας για την «Ελληνοποίηση» των λαθρομεταναστών.

Γιατί τα υπουργεία Παιδείας και Αμύνης δεν φέρουν πια τον προσδιορισμό του Εθνικού; Γιατί καταργήθηκε το υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης ή Αιγαίου; Ποιοι είναι αυτοί που ενοχλούνται απ’ ό,τι θυμίζει το Έθνος; Μήπως οι Σκοπιανοί άλλαξαν την ονομασία του κρατιδίου τους; Μήπως οι Τούρκοι δεν βυσσοδομούν στην Θράκη και δεν εποφθαλμιούν το Αιγαίο μας; Γιατί καταργήθηκε το υπουργείο Αιγαίου;

Όμως, και στην Βόρειο Ήπειρο τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. Η ηγεσία της «ΟΜΟΝΟΙΑΣ» έχει προ πολλού διασπασθεί. Η αλβανική κυβέρνηση με πονηρές και αυταρχικές μεθοδεύσεις αρπάζει την πατρογονική γη των Βορειοηπειρωτών, ενώ δεν αποδίδει στην Εκκλησία την περιουσία της, που την είχε δημεύσει το τυραννικό και απάνθρωπο καθεστώς του Ενβέρ Χότζα.

Τέλος, και οι εγκληματίες «Τσάμηδες» έχουν αποθρασυνθεί και απειλούν την Ελλάδα με προσφυγές σε διεθνή δικαστήρια.
Για όλα αυτά, ούτε κατά την προεκλογική περίοδο ούτε κατόπιν, ακούστηκε κάποιος λόγος παρακλήσεως, παρηγοριάς και ενισχύσεως προς τους δοκιμαζομένους αδελφούς, τόσο από την κυβερνώσα παράταξη, όσο και από την αντιπολίτευση.

Κατ’ αναλογίαν, τα ίδια συμβαίνουν και στην Ελληνική Μεγαλόνησο Κύπρο. Το περιβόητο «σχέδιο Ανάν», που το 2004 πανηγυρικώς το απέρριψε ο Κυπριακός Ελληνισμός, το ξαναφέρνουν πάλι τώρα, με άλλη, υποτίθεται μορφή. Και ευτυχώς, που ο Αρχ/πος της Κύπρου τα «έψαλλε» στον πρόεδρο Χριστόφια, ο οποίος εχολώθη. Αλλά ο Αρχ/πος δεν του χαρίστηκε. Του είπε ότι πρέπει να ακούει όχι μόνο όσα είναι αρεστά, αλλά και όσα δεν του αρέσουν.

Μήπως, λοιπόν, εάλω η Ελλάς;

Προσωπικώς, πιστεύω πως όχι. Αισιοδοξώ. Και βασίζω αυτή την αισιοδοξία μου σε δύο σημεία:

Ρίχνω το βλέμμα μου στο γαλάζιο Αιγαίο και βλέπω: Βλέπω τα Ελληνικά φάντομ που τα οδηγούν οι ατρόμητοι αεροπόροι μας να αναχαιτίζουν τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, παίζοντας κορώνα – γράμματα την ζωή τους, σχεδόν επί καθημερινής βάσεως.

2) Η καρδιά μου και η σκέψη μου γυρίζουν στην Θεσσαλονίκη, στην μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, επ’ ευκαιρία της περυσινής επετείου του «ΟΧΙ». Και βλέπω: Βλέπω τους Ευέλπιδες, τους αυριανούς ηγήτορες του Στρατού μας, παρελαύνοντας λεβέντικα ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, να ψάλουν, εκτός προγράμματος, αλλά από συμφώνου όλοι μαζί, ένα πατριωτικό τραγούδι, υπό τα θυελλώδη χειροκροτήματα και τις επευφημίες του παρισταμένου λαού.

Βέβαια, κάποιοι αριστεροί κονδυλοφόροι εζήτησαν την κεφαλή τους «επί πίνακι». Ας είναι. Κι ας κοάζουν οι βάτραχοι. Εγώ, βλέπω και ακούω αυτά και λέω: Με τέτοιους λεβέντες η Ελλάδα δεν πεθαίνει. Με τέτοια Ελληνόπουλα, που τις καρδιές τους δονεί η αγάπη για τον Χριστό και την Ελλάδα, ο κομμουνισμός και ο γραικυλισμός δεν θα περάσουν.

Θαρσείτε, λοιπόν, αδελφοί. Μη πτοείσθε. Εμείς εδώ, όσο ο Θεός θα επιτρέπει να ζούμε και με την δική Του ευλογία, θα εξακολουθούμε να φυλάμε εθνικές Θερμοπύλες, κάτω από την σκέπη της Παναγίας, του Αγίου Νικολάου και του ανυποχώρητου αγωνιστού και προκατόχου μου κυρού ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, συνεχίζοντας την παράδοση όλων των κατά καιρούς λαμπρών αγωνιστών. Κι από τα βάθη της καρδιάς μας αναφωνούμε:

Αιωνία η μνήμη των ηρωϊκών μαχητών της Κονίτσης.
Η Ελλάδα μας να ζει και να μεγαλουργεί.
Ζήτω ο Στρατός, το Ναυτικό και η Αεροπορία μας.

ΑΜΗΝ.
Ο Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ
.